"Μικρομαγειρέματα (2)"

"Προϊστορία - Εποχή του λίθου"

Πριν από πολλά εκατομμύρια χρόνια η γη ήταν τελείως διαφορετική απ' ό,τι την ξέρουμε. Στο πέρασμα αυτών των εκατομμυρίων ετών έγιναν τεράστιες αλλαγές! Από μια απέραντη θάλασσα, που ήταν στην αρχή η γη, πρόβαλε σιγά σιγά η στεριά με βουνά και πεδιάδες. Δημιουργήθηκαν δάση στα οποία ζούσαν άγρια ζώα (όπως οι δεινόσαυροι, που αργότερα εξαφανίστηκαν). Κάποτε έπεσε η θερμοκρασία, χιόνια και πάγοι σκέπασαν τη γη και το κρύο ήταν ανυπόφορο (εποχή των παγετώνων)! Η ζωή των πρωτόγονων ανθρώπων αυτή την περίοδο, που ονομάζεται Παλαιολιθική εποχή, ήταν πολύ δύσκολη. Στην αρχή ήταν τροφοσυλλέκτες (ζούσαν συλλέγοντας την τροφή τους από τη φύση) και μετά έγιναν κυνηγοί. Κατάφεραν να επιβιώσουν με τη δύναμη του μυαλού τους. Έφτιαξαν όπλα και εργαλεία, κατοίκησαν σε σπηλιές (όπου ζωγράφιζαν στους τοίχους) κι ανακάλυψαν τη φωτιά! Καθισμένοι γύρω της ένιωσαν την ανάγκη για επικοινωνία κι έτσι έμαθαν να μιλούν! Πολλά ευρήματα της Παλαιολιθικής εποχής έχουν βρει οι αρχαιολόγοι στο σπήλαιο Πετραλώνων της Χαλκιδικής! Με το λιώσιμο των πάγων η γη ξαναζεστάθηκε και γέμισε φυτά. Οι άνθρωποι έγιναν γεωργοί (παρατηρώντας τη φύση, καλλιέργησαν διάφορα φυτά) και κτηνοτρόφοι (εξημέρωσαν μερικά ζώα)! Δημιούργησαν οικισμούς (αφού δε χρειαζόταν να μετακινούνται) και ξεκίνησε έτσι μια νέα εποχή, η Νεολιθική! Δούλεψαν τον πηλό και το μαλλί κι έγιναν και τεχνίτες.

Έφτιαξαν μικρά αγαλματάκια (ειδώλια) που παρίσταναν την πρώτη θεότητα, τη θεά της γονιμότητας! Σημαντικοί νεολιθικοί οικισμοί στην Ελλάδα είναι το Σέσκλο και το Διμήνι! Ήταν χτισμένοι πάνω σε λόφους, δίπλα σε ποτάμια με εύφορη πεδιάδα και περιτριγυρισμένοι από τείχη! Βρίσκονται στη Θεσσαλία, κοντά στο Βόλο...

"Καλό Πάσχα, πουλάκια μου!"

Πέρασαν κιόλας τρεισήμισι μήνες από την αντίστοιχη χριστουγεννιάτικη ανάρτηση (με τον παρόμοιο τίτλο), με την οποία σας έστελνα τις ευχές μου τότε...
Εδώ και κάμποσες ώρες ξεκίνησαν οι διακοπές για τις Άγιες μέρες του Πάσχα! Θα τα ξαναπούμε του Αη Γιώργη, τη Δευτέρα 23 Απρίλη!

Αυτές τις μέρες θα βιώσουμε πάλι τα Πάθη του Χριστού, τη θυσία Του για τη σωτηρία των ανθρώπων και το θαύμα της Ανάστασής Του! Ας θυμηθούμε λίγο κάποια από αυτά που μας δίδαξε: την αγάπη, την αλληλεγγύη και τη βοήθεια προς το συνάνθωπό μας, ειδικά σε όποιον έχει μεγάλη ανάγκη. Κι επειδή στην εποχή μας γίνονται όλο και περισσότεροι αυτοί που έχουν μεγάλη ανάγκη και είναι και άνθρωποι που ζούνε δίπλα μας, ας τους δώσουμε λίγη χαρά, τουλάχιστον αυτές τις μέρες...

Σε λίγες μέρες θα γιορτάσουμε την Ανάσταση του Χριστού.
Εμείς, η Τρίτη τάξη του σχολείου μας, θέλουμε να φωτίσουμε τον κόσμο με το φως της αγάπης από τις πασχαλιάτικες λαμπάδες μας (που είναι δικές μας δημιουργίες) και να στείλουμε τις ευχές μας για υγεία, αγάπη και ελπίδα με τα πασχαλινά μας αερόστατα!

Καλή Ανάσταση, σε όλους...!

"Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου (2 Απριλίου)"

Στις 2 Απριλίου, ημέρα γέννησης του μεγάλου παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, εορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου.
Την καθιέρωσε η Διεθνής Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα ( International Board on Books for Young People-IBBY) το 1966. Από τότε, κάθε χρόνο, ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της οργάνωσης αυτής ετοιμάζει ένα μήνυμα και μια αφίσα, που διανέμονται σε όλο τον κόσμο, με σκοπό να τονίσουν την αξία των βιβλίων και της ανά-γνωσης και να ενθαρρύνουν τη διεθνή συνεργασία για την ανάπτυξη και τη διάδοση της παιδικής λογοτεχνίας.

Το 2012 υπεύθυνο για το υλικό του εορτασμού είναι το Τμήμα του Μεξικού.
Το μήνυμα το έγραψε ο πολυβραβευμένος Μεξικανός συγγραφέας Francisco Hinojosa, που γεννήθηκε στην Πόλη του Μεξικού το 1954 και είναι ένας από τους πιο επιτυχημένους συγγραφείς βιβλίων για παιδιά.

Την αφίσα τη φιλοτέχνησε ο Μεξικανός εικονογράφος Juan Gedovius, που γεννήθηκε στην Πόλη του Μεξικού και δηλώνει ότι είναι επίσης αφηγητής, «αδιόρθωτη κουκουβάγια» και «ψαράς θαλάσσιων δράκων».

Σε όλες τις χώρες, τα παιδιά, οι συγγραφείς, οι εικονο-γράφοι, οι μεταφραστές, οι βιβλιοθηκάριοι, οι εκδότες και οι εκπαιδευτικοί γιορτάζουν αυτή τη μέρα με διάφορες εκδηλώσεις σε σχολεία, βιβλιοθήκες, βιβλιοπωλεία, πλατείες και άλλους χώρους, δείχνοντας έτσι την αγάπη και το ενδιαφέρον τους για τα βιβλία και το διάβασμα.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΒΙΒΛΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΟΤΗΤΑ (ΙΒΒΥ) ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ 2.4.2012

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια ιστορία που την ήξερε όλος ο κόσμος. Στην πραγματικότητα δεν ήταν μία μόνο ιστορία αλλά πολλές, που άρχισαν να γεμίζουν τον κόσμο με παραμύθια για ανυπάκουα κορίτσια και πονηρούς λύκους, κρυστάλλινα γοβάκια κι ερωτοχτυπημένους πρίγκιπες, έξυπνους γάτους και μολυβένια στρατιωτάκια, φιλικούς γίγαντες και εργοστάσια σοκολάτας. Γέμιζαν τον κόσμο με λέξεις, με ευστροφία, με εικόνες και παράξενους χαρακτήρες. Καλούσαν τον κόσμο να γελάσει, να θαυμάσει, να τις ζήσει. Του έδιναν νόημα. Κι από τότε, οι ιστορίες αυτές συνεχίζουν να πολλαπλασιάζονται και να μας λένε χίλιες και μία φορές «Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια ιστορία που την ήξερε όλος ο κόσμος…»
Όταν διαβάζουμε, λέμε ή ακούμε ιστορίες, ασκούμε το μυαλό μας όπως περίπου θα κάναμε αν έπρεπε να το γυμνάζουμε για να μείνει καλλίγραμμο. Σίγουρα, κάποια μέρα, χωρίς ούτε καν να το καταλάβουμε, μια από τις ιστορίες αυτές θα ξανάρθει στη ζωή μας, προσφέροντάς μας δημιουργικές λύσεις σε εμπόδια που θα συναντούμε στο δρόμο μας.
΄Οταν διαβάζουμε, λέμε ή ακούμε ιστορίες, συνεχίζουμε κι ένα πανάρχαιο τυπικό που διαδραμάτισε θεμελιώδη ρόλο στην ιστορία του πολιτισμού: τη δημιουργία κοινότητας. Οι πολιτισμοί, οι περασμένες εποχές και γενιές έρχονται μαζί με τις ιστορίες αυτές να μας πουν πως είμαστε όλοι ένα, οι Ιάπωνες, οι Γερμανοί, οι Μεξικανοί. Εκείνοι που έζησαν τον δέκατο έβδομο αιώνα κι εμείς οι σημερινοί, που διαβάζουμε τις ιστορίες μας στο διαδίκτυο, οι παππούδες, οι γονείς και τα παιδιά. Οι ιστορίες ικανοποιούν όλους τους ανθρώπους με τον ίδιο τρόπο, επειδή, μολονότι έχουμε τεράστιες διαφορές, βαθιά μέσα μας είμαστε όλοι πρωταγωνιστές των ιστοριών.
Αντίθετα με τους ζωντανούς οργανισμούς που γεννιούνται, αναπαράγονται και πεθαίνουν, οι ιστορίες, ξεχειλίζοντας από γονιμότητα, μπορούν να γίνουν αθάνατες – ιδιαίτερα οι παραδοσιακές που έχουν τη δυνατότητα να προσαρμοστούν στις συνθήκες και στον περίγυρο όπου λέγονται ή ξαναγράφονται. Είναι ιστορίες που, όταν αναπαράγονται ή ακούγονται, μας κάνουν συν-δημιουργούς.
Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν επίσης μια χώρα γεμάτη μύθους, ιστορίες και θρύλους που μεταδίδονταν επί αιώνες από στόμα σε στόμα, φανέρωναν την ιδέα της δημιουργίας τους, αφηγούνταν το ιστορικό τους, μοίραζαν τον πολιτιστικό τους πλούτο, κινούσαν την περιέργεια κι έφερναν χαμόγελα στα πρόσωπα. ΄Ηταν και μια χώρα όπου πολύ λίγοι άνθρωποι μπορούσαν να έχουν βιβλία. Αλλά η ιστορία αυτή έχει αρχίσει ν’ αλλάζει.
Σήμερα, οι ιστορίες φτάνουν ακόμα και στις πιο μακρινές γωνιές της πατρίδας μου, του Μεξικού. Και, βρίσκοντας αναγνώστες, οι ιστορίες αυτές εκπληρώνουν το ρόλο τους δημιουργώντας κοινότητες, οικογένειες ή άτομα που έχουν περισσότερες δυνατότητες να βρουν την ευτυχία.

Francisco Hinojosa (Μεξικό)

"25η Μαρτίου 1821"

Μεγάλη μέρα η σημερινή... Η μεγαλύτερη, για μας τους Έλληνες, αφού είναι η μέρα που κηρύχτηκε η Επανάσταση και ξεκίνησε ο μεγάλος Αγώνας για την απελευθέρωση από τους Τούρκους! Από τον ξεσηκωμό του 1821 δημιουργήθηκε το σύγχρονο ελληνικό κράτος...
Ίσως, ακούσατε ή διαβάσατε κάποια πράγματα για την Ελληνική Επανάσταση... Σίγουρα, θα ακούσετε και θα διαβάσετε πολύ περισσότερα από δω και πέρα!
Σπουδαίοι πολεμιστές, μεγάλες μάχες, ηρωικές στιγμές έμειναν στην Ιστορία για να θυμόμαστε και να θαυμάζουμε!

Ηγετικές μορφές όπως ο Κολοκοτρώνης, ο Καραϊσκάκης, ο Παπαφλέσσας, ο Διάκος, ο Ανδρούτσος, ο Κανάρης, ο Μιαούλης, η Μπουμπουλίνα, η Μαντώ Μαυρογένους και πολλοί άλλοι χαράχτηκαν στη μνήμη κάθε Έλληνα!
Ας τους έχουμε φωτεινά παραδείγματα κι ας μην ξεχνάμε ότι έδωσαν τα πάντα για την πατρίδα μας!